مقاله پیش رو با نگاهی توصیفی تحلیلی و استفاده از روش اسنادی و مضاف بر آن با بهره‌گیری از چارچوب نظری توهم توطئه، به تحلیل نظام‌مند گفتمان سیاسی و اقدامات عملی بنیامین نتانیاهو در دوران تصدی نخست‌وزیری اسرائیل می‌پردازد. مطالعه حاضر نشان می‌دهد که چگونه سه استراتژی کلیدی - شامل امنیتی‌سازی فضای گفتمانی، دشمن‌سازی سیستماتیک و عادی‌سازی خشونت - در تعامل با یکدیگر چرخه معیوب بی‌ثباتی را در خاورمیانه تقویت کرده‌اند.از منظر گفتمانی، نتانیاهو با برجسته‌سازی دائمی تهدیدات وجودی (به‌ویژه از سوی ایران و گروه‌های مقاومت) و ارائه روایت‌های اغراق‌آمیز، ذهنیت جمعی جامعه اسرائیل و افکار عمومی غرب را به سمت پذیرش سیاست‌های تهاجمی سوق داده است. این فرآیند از طریق مکانیسم‌های پیچیده‌ای مانند دوگانه ‌سازی موجودیتی، تقدس‌بخشی به امنیت و حذف گزینه‌های مسالمت‌آمیز عمل کرده است.یافته‌های تحقیق حاکی از آن است که این رویکرد سه‌سطحی، با پشتیبانی شبکه‌های رسانه‌ای همسو و لابی‌های بین‌المللی، نه‌تنها به بی‌ثباتی ساختاری منطقه انجامیده، بلکه با مسدود کردن راه‌های گفت‌وگوی مسالمت‌آمیز، چشم‌انداز تحقق صلح پایدار را به مخاطره انداخته است. این پژوهش در نهایت الگویی تحلیلی ارائه می‌دهد که نشان می‌دهد چگونه گفتمان سیاسی نتانیاهو و اقدامات عملی او در تقویت یکدیگر، چرخه معیوب خشونت و بی‌اعتمادی را در منطقه تداوم بخشیده‌اند.