شعب آفریقایی فوق العاده سنگال در تباین با دیگر دادگاههای نسل سوم دادگاههای کیفری بین المللی که حسب همکاری کشور محل وقوع جنایت با سازمان ملل متحد تشکیل گردیدهاند، بر اساس موافقتنامه میان دولتی بدون ارتباط مستقیم با کشور محل وقوع جنایت و اتحادیه آفریقا نسبت به جنایات حیسن هابره تشکیل گردیده است. بی نتیجه ماندن تعقیب وی در دیوان بین المللی دادگستری، کمیته ضد شکنجه و محاکم داخلی دولتهای چاد، سنگال و بلژیک در کنار موضع گیری دولتهای آفریقایی نسبت به دیوان کیفری بین المللی به عنوان نمادی از امپریالیسم نوین قضایی به دلیل اختصاص همه نُه پرونده مطروحه در آن به وقایع قاره آفریقا از عللی است که نوشتار حاضر به روش تحلیلی و با مراجعه به اسناد و منابع کتابخانهای در صدد ارزیابی این رویکرد دولت-های آفریقایی است. غلبه قدرتهای امپریالیستی بر تاسیس نسل اول و دوم دادگاههای کیفری بین المللی و محاکمه گزینشی در آن افزون بر اعمال نفوذ به هنگام تصویب اساسنامه دیوان کیفری بین المللی با پیش بینی اصل صلاحیت تکمیلی، اختیار ارجاع و توقف وضعیتهای بحرانی توسط شورای امنیت در مواد 13 و 16 اساسنامه بر ماهیت ابزار گونه این مراجع کیفری دلالت میکند. از این حیث، تاسیس شعب فوق العاده سنگال به نام آفریقا حکایت از تقابل اتحادیه آفریقا با سیطره امپریالیسم دارد.
خورشیدی اطهر,محمد و لسانی,سید حسام الدین . (1405). امپریالیسم نوین قضایی در دادگاههای کیفری بینالمللی. فصلنامه تحلیل های حقوقی و بین المللی, 2(1), 31-40. doi: 10.22034/jlia.2026.2074317.1028
MLA
خورشیدی اطهر,محمد , و لسانی,سید حسام الدین . "امپریالیسم نوین قضایی در دادگاههای کیفری بینالمللی", فصلنامه تحلیل های حقوقی و بین المللی, 2, 1, 1405, 31-40. doi: 10.22034/jlia.2026.2074317.1028
HARVARD
خورشیدی اطهر محمد, لسانی سید حسام الدین. (1405). 'امپریالیسم نوین قضایی در دادگاههای کیفری بینالمللی', فصلنامه تحلیل های حقوقی و بین المللی, 2(1), pp. 31-40. doi: 10.22034/jlia.2026.2074317.1028
CHICAGO
محمد خورشیدی اطهر و سید حسام الدین لسانی, "امپریالیسم نوین قضایی در دادگاههای کیفری بینالمللی," فصلنامه تحلیل های حقوقی و بین المللی, 2 1 (1405): 31-40, doi: 10.22034/jlia.2026.2074317.1028
VANCOUVER
خورشیدی اطهر محمد, لسانی سید حسام الدین. امپریالیسم نوین قضایی در دادگاههای کیفری بینالمللی. فصلنامه تحلیل های حقوقی و بین المللی, 1405; 2(1): 31-40. doi: 10.22034/jlia.2026.2074317.1028